Aşk bu aniden gelir,
Ocak'da doğan güneş gibi,
Ani verilen yıkım emri gibi.
Oturur bekleriz günlerce
Hiç sevmediğimiz caddenin
Çürük duvarlarında.
Beklemenin kutsal olduğuna inanırız
Okyanuslar üzerinden geçeriz,yıldızlara ulaşırız,
Tanışırız sonunda mevsim rüzğarların'da,
Ve endişeli bekleyişler doğar akşamlarımızda
Yiteceğini düşünürüz,
Hatta öleceğini
aşkların.
Sonra volkanın kızğın sıcağına yürürüz
Alt etmek için,içimizdeki canavarı,
Düşmandır bu, filizlenir damarlarımız'da.
Beynimizi koca bir savaşa sokarız,
O gün kan kızılı bayrağı asarız yüreğimize,
Denizden,pusulanın kuzeyin'den daha uzağa,
Barışırız tüm kıskanç yanlarımızla,
Ve başlarız kaldığımız yerden yaşamaya,
Bir kitabın içinde kendimizi buluncaya dek..
Devrim DOKDERE
Kategoriler
