Bir
aşk-ı muhabbete almışken gönüller dem
Vurulmaz ki o pembe hislere zincirden gem
Gönüllerde başlamışsa ansızın bir med cezir
Anlamaz ki derdini ne ulema ne vezir.
Ey gönül çöz gözlerin bilinmiyen sihrini
Değsin kalem kağıda yaz da yaz şiirini.
Ağır pençeler gibi iniyorken darbeler
Olmasın yığın yığın önünde harabeler
Zaman yürüyüp gider, bitmez gitsen de yollar
Sahip çık sevgilere,yoksa boş kalır kollar.
Sevgi diliyle konuş,sevgi olsun lisanın
Bu da tükenirse bak neyi kalır insanın ?
Kategoriler
