Kim ne yaşamışsa onu söylesin,
Aşkın acı verdi gönül neylesin?
Oldum olası mı yoksa böylesin?
Artık yaşam sana acı eylesin.
Bıraktığım yerde güller duruyor,
Eski dostlar haberini soruyor,
Anılar hüzün sahiline vuruyor,
Sensizliğe yeniden sabah oluyor.
İçime almıştım seni ilk günden,
Düşlerinde eser yok mu dünden?
Epey meyve bıraktın ya hüzünden,
Demektir acılar benim yüzümden.
Bir dilek tut içinde hüzün olmasın,
Gülü dalında bırak asla solmasın,
Boşuna gönlüne keder dolmasın,
Acı verenler asla
aşkı bulmasın.
Kategoriler
