Güneşin şehri aydınlattığı en yüksek tepedeyiz
Kalbimi tarumar eden bir muamma var üstümde
Birden nasıl oluyor aklıma sen geliyorsun
Güneşin doğuşu gibi, batışıda var biliyorsun
Ve bir daha güneşin doğuşunu izlemiyecektik
Ve batışındaki o kızıllığı göremeyecektik
Bir daha o yüksek tepeye çıkyacacaktık
Ne güneşin doğuşunu, nede batışını izlemeye
Biz o yüksek tepedeyken, kuşlar yanımızdan geçiyordu
Uzansak gökyüzüne dokunacak kadar yakındık
Şehir ayaklarımızın altında dans ediyordu
Ve biz o şehri gözlerimi yumarak kararttık
Sonuna kadar sesi kısılmış bir şehir de susmak
Şehri kendi bedenine asmak gibi korkunçtu
Ama biz hem kendimizi hem de şehri astık
Ve sonra
aşk düştü güneşin battığı yerden
İbrahim Dalkılıç
26/04/2014
02:45 izmir
Kategoriler
