Dört mevsim gibidir, şu
aşk dediğin.
Her mevsimi ayrı ayrı yaşarsın.
Bazen yalan olur, gerçek bildiğin.
Yaşadıkça olanlara şaşarsın...
Bahar olur, yüreğinde
aşk filizlenir.
Ürkektir yürekler, yardan gizlenir.
Sabah akşam hep yolları gözlenir.
Sığmazsın kabına, dolar taşarsın.
Yaz olunca yürek yanmaya başlar.
Kavrulur bedenin, ağarır saçlar.
Bin asır gibidir, tüm ayrılışlar.
Yar kaçtıkça, ardı sıra koşarsın.
Hazan olur, tüm yapraklar dökülür.
Bedenin kurur, belin bükülür.
Sakındığın
aşk, ilmek ilmek sökülür.
Emeklerin heba olur, ağlarsın.
Yağar soğuk karlar, donar bedenin.
Tekrar sevmek için olmaz nedenin.
Dönmeye yüzü yoktur çekip gidenin.
İçindeki tüm dertleri bir bir boşarsın.
Necip Özyolcu
Kategoriler
