senden sonra başladım büyümeye
tüm parçalarımla aynı renkte
kaygan bir zeminde yaşadım
dünya denilen şey aslen çok küçük
bronz kadehlerde dönüp dolaşır
sonrası nostalji şarkıdır hayat
akşamleyin sen olur boşluk
ay gitmeye toplar ışıklarını
birikir karanlığın meyhanelerde
acının dili nara
nazarında çatlak mermerdi
halbuki duruşunda gizli dengeydim
gündüz bile karanlığına düştüğüm
topal masalarda kayboldu dengem
gücüm muamma...
beyoğlu göbeğinde bir eski cami
çağırıp durdu beni
maazallah kayboluyordum
beyaz gömlekli bir adam gibi…
Şairin Sitemizdeki Diğer Şiirleri
Yorumlar
Henüz kimse tarafından yorum yapılmamış.
Yorum Yaz
Kategoriler
