ve bu son tren, ayrılığa giden...!
cümlelerin arasında boğulmuş, kısık sesim ve ben,
sen oluyor bana bu sevda,adını okuyor diilim,
ıslak düşüncelerim boğuluyor yüreğimin çukurlarında
sancılar yükseliyor içimde, seviyesini aşan bir deniz misali...!
boş bir şehre dönüyorum, sen çekilince benden,
viran bir ev oluyor saraylar,ardından,
soğuk duvarların altında, yıkılıyor sevdam,
nezaketini kaybediyor, bu hayat, anlamını yitiriyor...!
ve ardından...
aşk bana veda ediyor......!
(murtaza köse)
Kategoriler
