sözlerine inanmaz çocuklar bile
ben yandım ben kandım hep masumane
bir ışıltı gördüm gözlerinde
aşk sandım
gecenin şavkıymış yazıkki aldandım
karanlık alemin kara oğlanı
girme kalbime sakın çalma kapımı
bir mum ışığına muhtaç ettin sen adımı
istemem girme günahıma , içme kanımı
o çalımın kimeydi , alemleri yakıyor
ettiklerin çokdan beri canımı sıkıyor
yoksa kalpmi kıskanıyor yada kıskandırılıyor
öldürüyor bu
aşk acısı beni çok azap veriyor
o allıdan pulludan hep hoşlanıyor
ben altınım dedikçe o
aşkı gümüş sanıyor
bıktım artık şanımı rezil ediyor
yoksa
aşk adamı gerçekten çok yoruyor...
ceylan yılmaz
Kategoriler
