Kolların takılası yönsüz rüzgâra
Aç göğsünü yoksulluğun terkine
Yalansı umutlarındı akan
Kör pınara
Ninnilediğin zamanın
Aynası yüzünde parça parça
De! hadi tak kolunu
Kanasın göğsün rüzgara...
En naif zulalar da kalbur
Su durdurulmaz akar,
Güneşin dölünde çiçekler
Pür yalan! artı eksi gerçeği zaman.
Bütünlüğün tek
aşka can
Susuz,kanatıp kurutmaksa yaşam
Takıl ,
Dünyanın kirini kesen rüzgâra...
Bahara varmaya yetmese de
Yakın durur bildiğin tek
AŞK'A
CAN...
Kategoriler
