gözlerimdeki umut
alnımın teriyle yeşermeden
kazmadan ellerimle
dünyanın dibini
toza toprağa bulaşmadan/
kaybetmeden vardiyaların acı siren sesinde sesini
kaptırmadan elimi bir makineye düşünürken seni/
yokluklara sürüklenmeden
istediğini alamadan
sevemem ben seni/
çünkü
yorgun argın
nasırlı elleriyle
dört nüfusa bir ekmek getiren bir işçinin mahcupluğunda düşledim seni/
tutacaksa eğer
avuçlarında köy çocuklarını koşturan ellerini
tutmalı
onurlu bir İşçi'nin elleri.
Şairin Sitemizdeki Diğer Şiirleri
Yorumlar
Henüz kimse tarafından yorum yapılmamış.
Yorum Yaz
Kategoriler
