baharın parmakları
yağmur suyunun yumuşaklığı
kadife çiçeklerinin buğusu
tenine
belki yılgın bir akşamüstü
asi nehirlerin kucağından atlarsın
çığlığı çarpar maviliğin
saçların ıslanır
ellerin köpürür
yalnızlığını
dalgalandırır
martılar
şarkılar söylersin
ufkun ötesinde
korkuların kılık değiştirir
cesaretin prim yapar
aşka ve yoksulluğa
meydan okursun
çıldırır yakamozlar
ay dolanır beline
alışılmış acılar
tükenmeyen sanrılar
ölür toprağında
rüzgârın ağzında gülşen
serçeler uçuşur dudağından
doğarsın defne dallarının arasından
volkana benzer patlamaların
düştüğün yeri yakarsın
aşk en çok da kırmızıda yaşar
ayşe uçar
25-08-2014
Kategoriler
