Aşk Şiirleri

aşk
varsayımlar tanrısı
ölümden akıl çelen
yok kadınların
hüzünlü dulların varsıl rüyası

büyüdükçe öğrenilen keder
yirmi dokuz yaşım
o sarı şehir
ilk aşkım
saçlarında Dionysos
şarap kızılı günler
ay gibi adın

hüzün
yüzü gecelerime doğan
İda’da bıraktığım ellerim
dağ yamacında bir köyde
yazgım kabullendiğim
Arnavutkaldırımı taşlarda

şimdi nereye gidilse gece
nasılsa bir adam ağlar aynı sokakta
kedili yalnızlıklar
ve martı sesleri doldurur ceplerine
bir perde kapanır geceye

aşk
varsayımlar tanrısı
ölümden akıl çelen
çocuk yüzlerinde kendini yineleyen
yoksun sen

26.04.2008