GÖZLERİMDE BİR ÜMİTTİN
YARINLARIMI SENİNLE DÜŞLEDİM
NE OLUR ELVEDA DEME
BEN SENSİZ NE EDERİM.
SENSİZ GEÇEN HERGÜN
BENİM AŞKIM DAHA DA ALEV ALIYOR
YÜRÜRKEN SAHİLDE
GÖZLERİM SENİ ARIYOR...
SÖZLERİM SANA DEĞİL KALBİNE
DİNLE BENİ SESSİZCE
BİR ACI VAR YÜREĞİMDE
DIŞARI VURSAM BAĞIRIR
SENİ SEVİYORUM DİYE...
Vefasız bir kalbe saplanıp kaldım
Her saniye bin bir acıyla hasta yatagımda cırpındım
Ugrunda kendi hayatımı mahvettim yine yaranamadım
cek git artık sensizlige alıştım
Sen giderken ben ardından yalvardım
Bin bir acıyla dizlerinin önünde ellerimi actım
Buda yetmedi sana gitme diye yakardım
Gelir diye günlerce kalbimi kandırdım
Senden sonra sevmeye cesaretim olmadı
Yıkılmış bir virane gibi öylece kala kaldım
Sen giderken hayallerimi bile aglattın ... (Devam)
Hasta ve yalnız yaşayan bir ihtiyarım.. Eski evimin, tozlu tavan arasına yıllar sonra çıktım.. Çok garip gelebilir ama salonda bile nadir dolaşan, dışarıya hiç çıkmayan bir ihtiyara göre senelerce içi bu anılarla dolu tavan arasına çıkmamama şaşmıyorum.. Bugün uzun bir aradan sonra çıktığım tavan arasında siyah beyaz bir tane resim buldum.. Nemden olsa gerek, bozulmaya yüz tutmuştu.. Bir köşesinden de fare kemirmişti galiba.. (?) Üzülmedim değil ama bu benim kadar yaşlı fotoğrafın başına her ne ... (Devam)
Bu sabah yine içimde bir kıpırtıyla uyandım.. Onu görecektim.. Çok güzel olmalıydım.. Gözünü benden alamayacaktı.. Hazırlanıyordum.. Hangi renk elbiseyi seçmeliydim? Kırmızı? Yeşil? Yoksa beyaz mı ya da siyah? Bana bunlardan sadece birisi yakışıyor olmalıydı.. Oysa onun gibi olmayı çok isterdim.. O ne giyerse yakışıyordu.. İçimdeki yaşama sevincimi ve mutluluğumu yansıtmak için beyazı seçtim. Aynanın karşısına geçtim. Galiba bedenim bu güne kadar ilk kez böylesine güzel görünmüştü gözüme"... (Devam)
S ana olan sevgimi anlatmak...
E llerinden tutmak...
N amımızı dünyaya duyurmak...
İ llede ölene kadar senle olmak...
S esini duymak...
E skiyi unutmak...
V e benliğimi benliğine kaybetmek...
İ lk ve son aşkım olmana bağlı belkide...
Y anımda iken hayatıma anlam katman...
O lmaz isen bu dünyada son bulmam...
R akı kadehindeki her bir yudumda olman...
U fkumdaki ışıkta parlaman...
M utlu olmama yetiyor bitanem...
E linde sonunda aş... (Devam)